کتابی که قرار نبود نوشته شود!

«خاموشان» قصه آدم‌هایی‌ست که بوده‌اند، اما دیگر نیستند؛ شاید هم هنوز در سایه‌ها، در زمزمه‌های باد، در چشمان بسته‌ی خواب‌زدگان، زنده‌اند.

این داستان‌ها از دلِ زندگی‌های خاموش‌شده برآمده‌اند؛ قصه‌هایی که گاهی به نجوایی در باد، گاهی به سایه‌ای لرزان پشت پنجره، و گاهی به ردِ پایی در مه می‌مانند.

مرگ در این قصه‌ها پایان نیست؛ حضوری است گرم و نزدیک، آن‌چنان که انگار در کنارمان نفس می‌کشد. شاید خاموش شده باشند، اما هنوز شنیده می‌شوند، هنوز دیده می‌شوند، هنوز در تاریکیِ شب، درست پیش از آن‌که پلک‌ها بسته شوند، از گوشه‌ی چشم پیدا هستند.

«خاموشان» مجموعه داستانی است به قلم یوسف علیخانی. «زاهو»، «خاما»، «بیوه‌کشی» و «سه‌گانه» دیگر آثار او به شمار می‌روند. علیخانی علاوه بر نویسندگی، نزدیک به دو دهه است که مدیریت نشر آموت را به عهده دارد. او در گفت‌وگو با چمروش، به جهان «خاموشان» و چگونگی شکل‌گیری این مجموعه داستان می پردازد.